Baza wiedzy

Najnowsze analizy branżowe, porady i informacje, które pomogą Ci lepiej zrozumieć transport i logistykę.

Nowe obowiązki i wyzwania po wprowadzeniu pakietu mobilności

Pakiet mobilności wymusił m.in. zmianę sposobu rozliczania czasu pracy, podróży służbowych, diet oraz składników płacowych kierowców międzynarodowych. Zespoły kadrowe, które wcześniej obsługiwały pracowników biurowych, często nie były przygotowane do tak dynamicznych zmian w przepisach.

Dlaczego zespoły kadrowo - płacowe mają problemy z wynagrodzeniami kierowców

Naliczanie wynagrodzeń kierowców wymaga znajomości:

przepisów unijnych i krajowych,

zasad rozliczania płac zagranicznych,

ulg i zwolnień podatkowo – składkowych dla kierowców,

oraz umiejętności obsługi specjalistycznego oprogramowania.

Dla wielu firm te kwestie stały się barierą nie do pokonania.

Nasze doświadczenie w obsłudze kadrowo–płacowej firm transportowych

Od ponad 10 lat kompleksowo obsługujemy firmy transportowe, wspierając je w zakresie:

ewidencji i analizy czasu pracy kierowców,

naliczania płac zagranicznych i składników wynagradzania,

przygotowania dokumentacji do ZUS, PIT i PFRON.

Unikalna usługa dla branży transportowej

Znajomość specyfiki branży pozwoliła nam stworzyć kompleksową usługę kadrowo–płacową dedykowaną wyłącznie dla firm transportowych. Nasze rozwiązania są elastyczne i dostosowane do rzeczywistych potrzeb klientów.

Obsługa kadrowo–płacowa dla firm usługowych zatrudniających kierowców

Firmy posiadające wewnętrzne działy kadr i płac, mimo zasobów, często nie radzą sobie z rozliczeniami kierowców. Przyczyną bywa brak wiedzy, doświadczenia lub specjalistycznego oprogramowania.

Naliczanie list płac kierowców – nasza specjalizacja

Dla takich klientów przygotowaliśmy usługę naliczania list płac kierowców, obejmującą:

tworzenie list płac z uwzględnieniem ulg i zwolnień ZUS oraz PIT,

rozliczanie niestandardowych składników wynagrodzenia,

wsparcie w imporcie danych i deklaracji do systemów ZUS.

Korzyści z outsourcingu części płacowej

Dzięki naszemu wsparciu, działy kadrowe mogą zachować płynność procesów i spokój – bez potrzeby pełnego outsourcingu.

Kompleksowa obsługa kadrowo–płacowa firm transportowych

Dla przedsiębiorstw, których działalność koncentruje się na transporcie, oferujemy pełne przejęcie procesów kadrowo–płacowych.

Audyt i wdrożenie procesów płacowych

Współpracę rozpoczynamy od dokładnego audytu kadrowo–płacowego, obejmującego:

dokumentację wewnętrzną i teczki osobowe,

listy płac, deklaracje i procedury,

identyfikację błędów oraz wprowadzenie korekt.

Stała i kompleksowa obsługa firm transportowych

Po wdrożeniu przejmujemy wszystkie procesy, w tym:

zgłaszanie i wyrejestrowywanie pracowników,

przygotowywanie deklaracji ZUS, PIT, PFRON,

tworzenie i archiwizację akt pracowniczych,

pełne naliczanie wynagrodzeń kierowców i innych pracowników.

Dzięki temu nasi klienci zyskują pewność terminowości, bezpieczeństwa i spokoju.

Współpraca z biurami rachunkowymi obsługującymi transport

Nasze usługi kierujemy również do biur rachunkowych, które chcą zapewnić kompleksową obsługę firm transportowych, nie inwestując w dodatkowe szkolenia i systemy.

Partnerstwo dla biur rachunkowych

Biura rachunkowe często obsługują różne branże i nie mają czasu ani zasobów, by wdrożyć się w zawiłości rozliczania kierowców. Współpracując z nami:

zyskują pewność prawidłowego naliczania płac kierowców,

oszczędzają czas i środki,

utrzymują pełną kontrolę nad obsługą podatkowo–księgową klientów.

Elastyczna współpraca i wspólny cel

Działamy jako zaufany partner – możemy przejąć tylko część płacową lub pełną obsługę kadrowo–płacową, pozostając w ścisłej współpracy z biurem rachunkowym.

Kadry i płace dla firm transportowych – inwestycja w spokój i rozwój

W Drivia wierzymy, że kadry i płace dla firm transportowych to nie koszt administracyjny, lecz strategiczne narzędzie rozwoju.

Nasze wartości i cele

Stawiamy na:

optymalizację kosztów,

obezpieczeństwo procesów,

partnerską komunikację i przejrzystość działań.

Dzięki temu pomagamy firmom transportowym budować przewagę kosztową, stabilność i odporność na zmiany w przepisach – a transport staje się bardziej opłacalny, przewidywalny i bezpieczny.

Kadry i płace
2.11.2025
13 min.
Branża transportowa po wprowadzeniu pakietu mobilności – rewolucja w naliczaniu wynagrodzeń kierowców
Wprowadzenie pakietu mobilności całkowicie odmieniło sposób naliczania wynagrodzeń kierowców w firmach transportowych. Zmiany w przepisach dotyczących składek ZUS, podatków, kosztów pracowniczych oraz nowych formalności sprawiły, że wiele przedsiębiorstw stanęło przed ogromnym wyzwaniem. Dotychczas proste procesy kadrowo–płacowe stały się niezwykle złożone, a brak doświadczenia, wiedzy i odpowiednich narzędzi spowodował trudności w prawidłowym rozliczaniu kierowców.

Obowiązkowa wymiana tachografu – niezbędne daty

Przypomnijmy, że dokładne daty wymiany starszych tachografów cyfrowych i analogowych na tachografy inteligentne są znane już od ponad 4 lat, kiedy to ostatecznie przegłosowano i opublikowano Rozporządzenie 2020/1054 będące częścią tak zwanego Pakietu Mobilności. Wtedy też uznano, że rozwój nowych technologii, powszechna digitalizacja oraz potrzeba zapewnienia równych szans wszystkim przedsiębiorstwom transportowym wymusza przejście na urządzenia inteligentne szybciej, niż pierwotnie zakładano. Początkowo bowiem wymiana miała odbywać się w sposób naturalny – w nowych pojazdach instalowano nowe tachografy, zaś starsze pojazdy i tak prędzej lub później zostałyby wycofane z eksploatacji. Cały proces wymiany urządzeń oraz konkretne daty najlepiej widoczne będą na grafice:

Okres przejściowy

Jeżeli w pojeździe znajduje się zatem tachograf zamontowany przed czerwcem 2019 r. to datą graniczną wymiany urządzenia był 31 grudnia 2024 r. I to właśnie tej daty dotyczy całe zamieszanie. Na nieco ponad 10 dni przed końcem roku pojawił się bowiem raport ze spotkania Komisji Europejskiej, w którym uzgodniono 2-miesięczny okres przejściowy. W tym czasie, czyli do 28 lutego 2025 r. inspektorzy nie będą karać za brak wymiany tachografu a jedynie pouczać o istniejącym obowiązku. Niestety, ze względu na to, że tego typu raport nie ma mocy prawnej, nie ma żadnej gwarancji na to, że kontrolujący w innych krajach będą się do niego stosowali.Jak to zazwyczaj w transporcie bywa – czas pokaże. Komisja zwróciła się do państw członkowskich z prośbą o poinformowanie przedsiębiorców o stosowaniu okresu przejściowego, co w Polsce zostało uczynione za pośrednictwem portalugov.pl: Informacja w sprawie obowiązku instalacji i stosowania tachografów inteligentnych wersji drugiej w UE - Ministerstwo Infrastruktury - Portal Gov.pl

Póki co niezmienne pozostają inne daty narzucone przez przepisy:

  • do 19.08.2025 r. – wymiana tachografów G2V1 naG2V2
  • do 01.07.2026 r. – montaż tachografów G2V2 w tzw. „busach”.

Kogo dotyczy obowiązek wymiany tachografu

Mówiąc o zmianie tachografów na inteligentne nie można pominąć kwestii tego, że nie dotyczy ona każdego przedsiębiorcy. Cytując fragment Rozporządzenia UE nr 165/2014 wymianie podlegają tachografy w „pojazdach użytkowanych w państwie członkowskim innym niż ich państwo członkowskie rejestracji”. Zwykło się zatem mówić, że wymiana tachografu dotyczy transportu międzynarodowego, ale nie jest to sformułowanie precyzyjne. Spójrzmy na kilka przykładów:

  1. 1. Trasa: Polska – Francja. Kraj rejestracji pojazdu: Polska. Wymiana tachografu: obowiązkowa, ponieważ pojazd będzie poruszał w państwie członkowskim innym niż państwo rejestracji.
  2. 2. Trasa: Polska – Ukraina (przez granicę polsko- ukraińską). Kraj rejestracji pojazdu: Polska.
    Wymiana tachografu: nieobowiązkowa, ponieważ pojazd nie będzie poruszał się po innym kraju członkowskim UE.
  3. 3. Trasa: Polska – Serbia. Kraj rejestracji pojazdu: Polska.
    Wymiana tachografu: obowiązkowa, ponieważ mimo, że Serbia nie jest krajem członkowskim UE to pojazd po drodze będzie przejeżdżał przez kraje członkowskie np. Słowację lub Węgry.
  4. 4. Trasa: Warszawa – Gdańsk. Kraj rejestracji pojazdu: Polska.
    Wymiana tachografu: nieobowiązkowa. Pojazd może być wyposażony nawet w tachograf analogowy.
  5. 5. Trasa: Berlin – Dortmund (Niemcy). Kraj rejestracji pojazdu: Polska.
    Wymiana tachografu: obowiązkowa, ponieważ pojazd będzie poruszał w państwie członkowskim innym niż państwo rejestracji.

Planując wymianę tachografu warto przemyśleć, które z pojazdów będą użytkowane w kwalifikującym się ruchu zagranicznym. Jak pokazują powyższe przykłady, w przypadku części floty wymiana może okazać się zbędna.

Kary za brak wymiany tachografu

Po 2-miesięcznym okresie przejściowym należy liczyć się z tym, że na przewoźników posypią się kary. Brak wymiany tachografu pomimo ciążącego na firmie obowiązku jest zagrożony mandatem w kwocie 10.000 zł dla przedsiębiorstwa oraz 2.000 zł dla zarządzającego transportem. Co więcej, brak wymiany uniemożliwi dalsze świadczenie usług przewozu międzynarodowego oraz może spowodować postępowanie w sprawie oceny dobrej reputacji przewoźnika.

Można zatem powiedzieć, że jest to ostatni dzwonek dla przedsiębiorców, którzy jeszcze nie udali się do serwisu tachografów na wymianę. Według doniesień zamontowanie nowego urządzenia to koszt ok. 4-5 tyś złotych. Konsekwencje zaniechania tego obowiązku mogą się jednak znacznie droższe.

Regulacje Prawne
11.1.2025
13 min.
Kary za brak tachografu odłożone w czasie
A jednak! Pomimo ciągłych zapewnień o braku jakiejkolwiek taryfy ulgowej dla przewoźników w związku z obowiązkową wymianą tachografów, Komisja Europejska zdecydowała się odłożyć w czasie nakładanie wielotysięcznych mandatów. W zamian, dokładnie do 28 lutego 2025 r. służby kontrolne mają upominać i edukować kierowców, którzy zostaną przyłapani na jeździe zagranicznej ze starszym urządzeniem rejestrującym. Należy jednak podkreślić, że są to jedynie wytyczne, które nie mają mocy prawnej a zatem podejście organów kontrolnych do tej kwestii może różnić się w każdym kraju członkowskim. Jeżeli zatem jakiś przewoźnik jeszcze nie wymienił tachografu pomimo konieczności, rekomendujemy jak najszybszą wizytę w specjalistycznym serwisie.

Termin składania wniosków

Zgodnie z przedstawioną informacją wnioski w sprawie refinansowania wymiany tachografów będzie można składać od 1 grudnia 2025 r. dokładnie od godziny 10:00 do 31 stycznia 2026 r. poprzez dedykowany formularz elektroniczny, który zostanie opublikowany przez ARiMR na PUE pod adresem https://epue.arimr.gov.pl/.  

Wspomniany formularz nie jest jeszcze dostępny i prawdopodobnie pojawi się na stronie dopiero w momencie rozpoczęcia naboru.  

Kwota dotacji

Na początku warto przypomnieć, że maksymalna kwota refinansowania na pojazd wyniesie nie więcej niż 3 tysiące złotych. Biorąc pod uwagę, że średni koszt wymiany urządzenia wahał się od 4 do 5 tysięcy złotych należy zakładać, że dotacja nie pozwoli na całkowite refinansowanie wszystkich poniesionych kosztów, aczkolwiek pokryje ich znaczną część. Jeżeli przewoźnikowi udało się wymienić tachograf po niższej cenie niż 3 tysiące złotych, kwota wsparcia będzie odpowiadać faktycznie poniesionym kosztom.  

I tutaj chciałbym uspokoić wszystkich, którzy 1 grudnia zamierzają odświeżać stronę ARiMR co sekundę. Łączna pula środków, którą zdecydowano się przeznaczyć na realizację inwestycji jest niemała - 319 678 800,00 zł. Umożliwi to objęcie wsparciem 106 599 pojazdów użytkowanych przez polskich przewoźników drogowych, w których wymieniono tachografy na najnowsze urządzenia rejestrujące. Z informacji pozyskanych z Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego wynika, że w połowie sierpnia 2025 r. łączna liczba wszystkich „aktywnych” pojazdów zgłoszonych do licencji wspólnotowych potencjalnie objętych obowiązkiem wymiany tachografów wyniosła 294 735. Niemniej należy wspomnieć, że ww. liczba pojazdów uwzględniała również nowe pojazdy już wyposażone w docelowe tachografy, które nie podlegały wymianie. Szacuje się, że w Polsce w uprawnionych warsztatach wymieniono ok. 150 000 tachografów.  

Wniosek jest zatem prosty – pieniędzy powinno wystarczyć.  

Pojazdy objęte wsparciem

W pierwszym naborze refinansowanie będzie można uzyskać na 10 pojazdów zgłoszonych do licencji wspólnotowej, w których wymieniono tachograf na G2V2 w terminie od 21 sierpnia 2023 r. do 17 listopada 2025 r. Jeżeli środki nie zostaną wyczerpane, to dofinansowanie obejmie pozostałe wymienione tachografy w danej firmie.

Tu ciekawostka – data 17 listopada 2025 r. pojawiła się w regulaminie naboru mimo tego, że na etapie konsultacji Ustawodawca twierdził, że wsparciem obejmie jedynie tachografy wymienione w terminie tj. do 18 sierpnia 2025 r.  

Stwierdzić trzeba natomiast jasno, że wsparcie będzie mogło być udzielone na pojazdy zgłoszone do licencji wspólnotowej, w których trzeba było dokonać wymiany tachografu. Nie obejmie ono zatem pojazdów nowych, w których już był zamontowany tachograf G2V2.  

Wniosek o refinansowanie

Tak jak wspominałem, w momencie tworzenia artykułu, oficjalny wzór wniosku nie jest jeszcze dostępny. Nie mniej, w regulaminie podano jakie informacje trzeba będzie w nim umieścić oraz jakie dokumenty dołączyć.  

Wniosek będzie musiał zawierać:

Dane dotyczące uprawnionego przewoźnika drogowego:
  1. firmę lub imię i nazwisko oraz siedzibę i adres albo adres zamieszkania,
  2. numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer REGON,
  3. numer licencji wspólnotowej,
  4. numer teczki uprawnionego przewoźnika drogowego w systemach teleinformatycznych prowadzonych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego,
  5. numer rejestracyjny właściwego pojazdu,
  6. numer identyfikujący inteligentny tachograf,
  7. numer rachunku bankowego,
  8. dane osoby uprawnionej do reprezentowania uprawnionego przewoźnika drogowego i do logowania do systemu teleinformatycznego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zawierające jej imię i nazwisko, adres zamieszkania i numer PESEL;
Dane dotyczące uprawnionego instalatora lub warsztatu:
  1. firmę lub imię i nazwisko podmiotu posiadającego zezwolenie,
  2. numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer REGON,
  3. numer zezwolenia danego warsztatu;
Oświadczenie uprawnionego przewoźnika drogowego, że wskazany we wniosku właściwy pojazd został wyposażony w inteligentny tachograf;

O ile większość danych, które zostały wymienione w regulaminie są dostępne bez żadnego problemu, o tyle pozyskanie niektórych może być nieco trudniejsze.

Numer teczki uprawnionego przewoźnika

GITD nadaje każdemu przewoźnikowi odpowiedni numer teczki, który to identyfikuje przewoźnika w systemach teleinformatycznych Inspektoratu. Informacja o tym, jaki numer teczki nadano danemu przewoźnikowi znajduje się najczęściej na dokumentach, które otrzymuje się od GITD. Jeżeli jednak taki numer nie jest znany przewoźnikowi, to najprościej uzyskać go logując się do portalu iBTM.  

Portal iBTM: Zaloguj się

Instrukcja zakładania konta na portalu iBTM: Portal Klienta iBTM - Główny Inspektorat Transportu Drogowego - Portal Gov.pl

Numer identyfikujący tachograf

Co ciekawe, taka nazwa nie pojawia wprost w Rozporządzeniu 2016/799 ustanawiającym wymogi dotyczące budowy, sprawdzania, instalacji, użytkowania i naprawy tachografów oraz ich elementów składowych. Nie mniej należy wnioskować, że Ustawodawcy chodzi o numer jednoznacznie identyfikujący tachograf, który znajdziemy na wydruku danych technicznych z urządzenia w sekcji „Dane identyfikacyjne tachografu”.

Dane warsztatu tachografów

Ogólnodostępny rejestr podmiotów świadczących usługi związane z tachografami dostępny jest na stronie Głównego Urzędu Miar (GUM): Rejestr podmiotów posiadających zezwolenie - TRANS-TACHO

Co jeszcze przygotować

Zgodnie z regulaminem naboru, do wniosku dołącza się jeszcze:

  1. faktury potwierdzające koszty związane z wyposażeniem pojazdu, w tachograf inteligentny, 
  2. wydruk danych technicznych z inteligentnego tachografu, w jaki został wyposażony właściwy pojazd
  3. wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, jakie przewoźnik otrzymał w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy, albo oświadczenia o wielkości tej pomocy otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie.

Podsumowanie

Nowe przepisy dotyczące refinansowania wymiany tachografów wreszcie przynoszą przewoźnikom nadzieje na odzyskanie części zainwestowanych środków. Wnioski będzie można składać od 1 grudnia 2025 r. do 31 stycznia 2026 r. wyłącznie przez formularz elektroniczny ARiMR, a maksymalna wysokość wsparcia to 3 000 zł na pojazd. Dostępna pula środków — ponad 319 mln zł — powinna w pełni zabezpieczyć potrzeby rynku, obejmując znaczną część tachografów wymienionych w Polsce.

Pomimo pewnych wątpliwości, poprawne złożenie wniosku nie powinno przysparzać firmom większych problemów. Należy się jednak do niego odpowiednio przygotować.

Przewoźnicy współpracujący z firmą DRIVIA mogą liczyć na bieżące wsparcie dyżurujących ekspertów.

Pozostałe osoby zapraszamy do kontaktu.

Michał Pasik

Specjalista ds. czasu pracy kierowców, szkoleniowiec

Tachografy
13 min.
Refinansowanie wymiany tachografów
14 października w Dzienniku Ustaw opublikowano rozporządzenie w sprawie refinansowania kosztów wymiany tachografów dla przewoźników. Tym samym stało się jasne, że długo wyczekiwana pomoc nadejdzie. Pozostawało pytanie – kiedy i na jakich zasadach? Całe szczęście na kolejne informacje nie trzeba było długo czekać. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR), która będzie odpowiedzialna za rozdysponowanie środków, uchyliła rąbka tajemnicy i przedstawiła regulamin składania wniosków oraz podała konkretne daty. Czy to znaczy, że wszystkie wątpliwości zostały rozwiane?
Brak wpisów do wyświetlenia.
Resetuj filtry
Wyszukaj lub filtruj
Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.

Rys historyczny

Wprowadzona w roku 2017 do krajowego systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej ustawa z dnia 9 marca 2017r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (SENT) nakłada na różne podmioty obowiązek wykonywania czynności, dających właściwym organom państwa możliwość monitorowania przewozu towarów „wrażliwych”. Czynności ich śledzenia, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy, dokonuje się poprzez: gromadzenie i przetwarzanie danych o przewozie w szczególności poprzez zastosowanie środków technicznych służących do śledzenia danej operacji przemieszczenia, jak również poprzez kontrolę realizacji obowiązków wynikających z ustawy.

Niezbędne jest więc zdiagnozowanie obowiązków, wynikających z przepisów ustawy o których mowa w jej art. 3 ust. 1. Pierwszym z nich jest zgłoszenie przewozu danej przesyłki towarowej do rejestru. Odbywa się to poprzez wypełnienie formularza umieszczonego na Platformie Usług Elektronicznych Skarbowo – Celnych (PUESC). Zgłoszenie to, co należy podkreślić w sposób dosadny musi być aktualizowane w przypadku zmiany jakichkolwiek parametrów związanych z danym przewozem i w wielu przypadkach zamknięte po jego wykonaniu – najpóźniej w kolejnym dniu roboczym, po dniu dotarcia towaru do miejsca przeznaczenia. Środek transportu musi zostać wyposażony w odpowiedni sprzęt techniczny, który zostaje odzwierciedlony w zgłoszeniu (numer lokalizatora) a powinnością przewoźnika, jest stałe utrzymywanie transmisji danych za pomocą tego właśnie sprzętu, na całej trasie przewozu z uwzględnieniem miejsc postoju pojazdu, podczas których lokalizator również musi nadawać sygnał w sposób określony przez organy celne.

W przypadku towarów, których przemieszczenie wiąże się z punktu widzenia organów zajmujących się wykonywaniem ustawy SENT ze zwiększonym ryzykiem, przewoźnik ma obowiązek przedstawić środek transportu z towarem do kontroli, w wyznaczonym przez te podmioty władcze miejscu i czasie – na wezwanie.

Wszelkie te środki mają stanowić narzędzie walki z „szarą strefą” oraz sposób kontroli obrotu artykułami nazywanymi często mianem „wrażliwych” tzn. takich, których obrót pociągał za sobą liczne przypadki wyłudzenia podatku VAT, podatku akcyzowego, jak i uchylania się od zapłaty innych danin publicznych, co daje się ustalić na podstawie uzasadnienia do projektu ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, opublikowanego na: www.sejm.gov.pl - druk nr 2144.

Zmiany po 17 marca 2026r.

Początkowo lista towarów objętych systemem monitorowania nie była rozbudowana. Ustawodawca zapisał ją w art. 3 ust. 2 ustawy SENT. Minister właściwy do spraw finansów publicznych otrzymał jednak delegację, zapisaną w art. 3 ust. 11 do samodzielnego kształtowania w drodze rozporządzenia listy towarów podlegających monitorowaniu. Z tego uprawnienia resort korzystał wielokrotnie, rozszerzając zastosowanie reżimu przepisów omawianej tu ustawy do towarów innych  niż pierwotnie wskazano. Obowiązki zapisane w ustawie rozciągano więc na różnego rodzaju ładunki jak i odpady. Zatem obok zapisów ustawowych, dla rzetelnego ustalenia pełnej listy towarów objętych systemem, niezbędne jest także sięgnięcie do przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi.

W tym miejscu podkreślić należy jednak bardzo wyraźnie, że dla pełnego określenia listy towarów objętych specjalnym nadzorem organów administracji, niezbędne jest również przeanalizowanie późniejszych zmian do przywołanego tu rozporządzenia. Wielokrotnie zawierały one bowiem nowe regulacje, mające charakter przepisów autonomicznych obowiązujących niejako równolegle do zapisów rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2022r.  

W dniu 10 września 2025r. Minister Finansów i Gospodarki, wydał kolejną nowelizację przepisów rozporządzeni Ministra Finansów z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. Przyjęła ona postać rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 10 września 2025r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. Interesujące z punktu widzenia niniejszego artykułu regulacje, wchodzą w życie z dniem 17 marca 2026r.

System monitorowania z tą datą, znajdzie więc zastosowanie do towarów:

objętych działem CN 61 (artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe, dziane) jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tym działem przekraczać będzie 10 kg,

objętych działem CN 62 (artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe, niedziane) jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tym działem przekraczać będzie 10 kg,

objętych kodem CN 6309 00 00, jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tym kodem przekraczać będzie 10 kg,

objętych działem 64 CN, z wyłączeniem pozycji CN 6406, jeżeli w przesyłce towarów objętych tych działem, będzie więcej niż 20 sztuk obuwia,

objętych działem 61, 62 lub 64 CN, z wyłączeniem pozycji CN 6406, jeżeli masa brutto przesyłki, w której znajdować się będą towary z co najmniej dwóch z tych działów, przekraczać będzie 10 kg.

Nowe obowiązki w tranzycie, czyli przewoźniku masz problem.

Każdy rodzaj przewozu towarów objętych systemem, niesie za sobą obowiązki do wykonania dla różnych podmiotów. Stosunkowo najprostsze jest wyjaśnienie powinności materializujących się w przypadku tranzytu dóbr, podlegających reżimowi przepisów SENT przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pod pojęciem tranzytu, rozumieć należy zarówno przejazd przez Polskę w trakcie realizacji przewozu pomiędzy państwami wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, jak i przypadek, w którym jedno, lub też obydwa z krajów nadawcy i odbiorcy członkami wspólnoty nie są. Zgodnie więc z treścią art. 7 ustawy w przypadku tranzytu zgłoszenia ( lub zgłoszeń) na PUESC dokonuje przewoźnik. Przewoźnikiem z kolei jest podmiot, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje faktycznego przemieszczenia towarów. W konsekwencji więc firma transportowa, której nadawca powierzy przesyłkę lub też przesyłki, transportowane w reżimie przepisów SENT tranzytem przez nasz kraj, zmuszona będzie do utworzenia zgłoszenia przed wjazdem z danym ładunkiem na teren Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskania numeru referencyjnego.

Kolejnym obowiązkiem będzie wyposażenie pojazdu w lokalizator, który kierowca ma obowiązek uruchomić przed wjazdem na teren RP. i stale utrzymywać jego pracę. W przypadku systemowego (komunikat z PUESC) wezwania do przedstawienia środka transportu do kontroli, przewoźnik jest obowiązany żądanie to wykonać.

Kary za niewykonanie wskazanych tu obowiązków przy tranzycie, przedstawiają się następująco:

za niedokonane zgłoszenia przez przewoźnika: 20 000 zł,

za dokonanie zgłoszenia w sposób nieodpowiadający stanowi faktycznemu w zakresie masy, objętości, ilości lub rodzaju towaru: 20 000 zł,

za zaniechanie wyposażenia pojazdu w lokalizator bądź przerwę w jego pracy: 10 000 zł,

nie przedstawienie pojazdu do kontroli zgodnie z wezwaniem: 20 000 zł,

brak aktualizacji zgłoszenia lub nieuzupełnienie jego treści 10 000 zł.

Widać więc, że sankcje za naruszenie omawianych tu przepisów nie są niskie. Warto zatem przeszkolić pracowników firm transportowych w zakresie nowych obowiązków oraz uświadomić kontrahentom (szczególnie zagranicznym) konieczność deklarowania składu i masy przesyłek z odzieżą i obuwiem.

W przypadku tranzytu zwolnione z obowiązków kreowania i aktualizacji zgłoszeń , jak i śledzenia towarów, będą jedynie te przesyłki zawierające artykuły z działu CN 61, CN 62 lub CN 64, które przewożone są z jednoczesnym dochowaniem dwóch warunków:

transportuje je firma posiadająca status operatora pocztowego

towar jest przemieszczany wyłącznie w paczkach pocztowych w rozumieniu Prawa Pocztowego.

Zatem wyłączenie jakichkolwiek przejazdów tranzytowych z reżimu omawianych tu regulacji wydaje się mało prawdopodobne, mając w pamięci definicję przesyłki pocztowej.  

Import i co dalej?

W przypadku operacji importowej, rozpoczynającej się na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, z miejscem zakończenia przewozu na terenie naszego kraju, obowiązek dokonania zgłoszenia towarów podlegających ustawie SENT, zawierającej produkty objęte tą regulacją od dnia 17 marca 2026r. spoczywać będzie na „podmiocie odbierającym” (zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy). Trzeba będzie się z niego wywiązać przed rozpoczęciem przewozu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Pojęcie „podmiot odbierający”, zdefiniowane zostało w sposób formalny w art.   2 pkt 6 ustawy, cyt: 6) podmiot odbierający:

  1. osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, prowadząca działalność gospodarczą, dokonująca wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu towarów lub nabycia towarów w przypadku dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 i 852) albo ;
  2. zużywający podmiot olejowy nieprowadzący działalności gospodarczej;

Przewoźnik z kolei, będzie obowiązany do aktualizacji zgłoszenia, przed rozpoczęciem przejazdu na terenie Polski, poprzez uzupełnienie (aktualizację) sporej ilości danych. Z kolei podmiot odbierający, po rozładunku towaru, winien uzupełnić zgłoszenie wprowadzając informację o jego odbiorze. Będzie obowiązany tego dokonać, najpóźniej w następnym dniu roboczym, po dniu dostarczenia towaru. Stanowi to zamknięcie zgłoszenia.

Kary za niewykonanie wskazanych tu obowiązków przy imporcie, przedstawiają się następująco:

za niedokonane zgłoszenia przez podmiot odbierający: 46% wartości brutto towaru podlegającego zgłoszeniu, nie mniej niż 20 000 zł,

za dokonanie zgłoszenia w sposób nieodpowiadający stanowi faktycznemu w zakresie masy, objętości ilości lub rodzaju towaru: 46% różnicy wartości brutto towaru zgłoszonego i towaru rzeczywiście przewożonego, podlegającego obowiązkowi zgłoszenia, nie mniej niż 20 000 zł,

za nieprzedstawienie środka transportu do kontroli na wezwanie: 20 000 zł,

za zaniechanie wyposażenia pojazdu w lokalizator bądź przerwę w jego pracy: 10 000 zł,

za brak aktualizacji zgłoszenia: 10 000 zł. 

Przewóz towarów objętych od dnia 17 marca 2026r. reżimem omawianych tu przepisów będzie wyłączony w całości spod opisanych tu obowiązków przy imporcie, jeśli podmiot obowiązany do przesłania do rejestru zgłoszenia:

  1. posiada status upoważnionego przedsiębiorcy AEO, o którym mowa w art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny lub
  2. jest stroną zawartej z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej umowy o współdziałanie, o której mowa w art. 20s ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

W przypadku importów, spod reżimu ustawy wyłączone będą również artykuły z działów CN 61, CN 62 oraz CN 63, przewożone przez operatorów pocztowych w paczkach pocztowych w rozumieniu Prawa pocztowego.

Ładujemy w kraju odzież lub obuwie.

W tej części przeanalizowane zostaną obowiązki nałożone przez prawodawcę w zakresie przewozów rozpoczynających się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej – a zatem transportów krajowych i eksportów opisanych w art. 5 ustawy. W tego typu przypadkach, zobowiązany do przesłania zgłoszenia na PUESC jest podmiot wysyłający, zdefiniowany w art. 2 pkt 7 ustawy, jako,

cyt: "podmiot wysyłający - osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej, prowadząca działalność gospodarczą, dokonująca:"

  1. dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:

    ostatniej przed rozpoczęciem przewozu towarów - w przypadku gdy jest dostawcą towaru, a po wydaniu towaru jest on przewożony na rzecz podmiotu odbierającego,

    uprawnioną do rozporządzania towarami jak właściciel w momencie rozpoczęcia przewozu - w przypadku gdy dostarcza towary na rzecz podmiotu odbierającego w celu dokonania dostawy towarów po zakończeniu przewozu towarów,

  2. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w lit. a,
  3. eksportu towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w lit. a.

Przewoźnik z kolei przez rozpoczęciem podróży krajowej lub eksportowej jest obowiązany zgłoszenie zaktualizować, poprzez wprowadzenie wielu istotnych informacji. Aktualizacja zgłoszenia przez przewoźnika w praktyce będzie możliwa jedynie po przekazaniu numeru zgłoszenia oraz wygenerowanego przy jego przesyłaniu elektronicznego klucza.

W przypadku dostawy towarów (krajowej) podmiot odbierający uzupełnia zgłoszenie o informację o odbiorze towaru, nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu dostarczenia towaru.

Kary za niewykonanie wskazanych tu obowiązków przy przewozach opisanych w art. 5 ustawy przedstawiają się następująco:

za niedokonane zgłoszenia przez podmiot wysyłający: 46% wartości brutto towaru podlegającego zgłoszeniu, nie mniej niż 20 000 zł,

za dokonanie zgłoszenia w sposób nieodpowiadający stanowi faktycznemu w zakresie masy, objętości, ilości lub rodzaju towaru: 46% różnicy wartości brutto towaru zgłoszonego i towaru rzeczywiście przewożonego, podlegającego obowiązkowi zgłoszenia, nie mniej niż 20 000 zł,

za nieprzedstawienie środka transportu do kontroli na wezwanie: 20 000 zł,

za zaniechanie wyposażenia pojazdu w lokalizator bądź przerwę w jego pracy: 10 000 zł,

za brak aktualizacji zgłoszenia: 10 000 zł. 

Przepisy tu omawiane trzeba będzie stosować do przejazdów opisanych w art. 5 jeśli:

  1. przewóz towarów pochodzących z terytorium państwa trzeciego, nastąpi po uprzednim dopuszczeniu ich w kraju do swobodnego obrotu w Unii Europejskiej, i których miejsce zakończenia przewozu jest poza terytorium kraju w innym państwie członkowskim,
  2. przewozowi towarów, nie towarzyszy faktura w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896 i 1203) dokumentująca dostawę towarów, wewnątrzwspólnotową dostawę towarów albo eksport towarów w rozumieniu tej ustawy, przy czym w przypadku faktury w postaci elektronicznej w formacie umożliwiającym zapoznanie się z jej treścią;

Warto poświęcić nieco czasu na drugi ze wskazanych tu przypadków. Przejazd rozpoczynany na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nie będzie objęty monitorowaniem jeśli kierowca okaże fakturę za przewożoną partię artykułów o kodach CN 61, CN 62 oraz CN 64. Największym w tym kontekście problemem wydaje się uświadomienie kierowcom takiego stanu rzeczy. Ten proces nie będzie łatwy. Kierowcy nie będą mieli świadomości, iż okazanie faktury zmieni sytuację prawną przesyłki. Z dotychczasowej praktyki wiemy, iż  nawet wyposażeni w fakturę, nie będą uświadomieni co do obowiązku jej okazania kontrolującym. Z kolei firmy handlujące i producenci odzieży i obuwia, nie są skłonni dołączać faktur do tego typu przesyłek, co powodowane jest chęcią utrzymania tajemnicy handlowej.

Przewóz towarów rozpoczynający się na terenie RP,  objętych od dnia 17 marca 2026r. reżimem omawianych tu przepisów, będzie wyłączony w całości spod opisanych tu obowiązków w przypadku,  w którym podmiot obowiązany do przesłania do rejestru zgłoszenia:

  1. posiada status upoważnionego przedsiębiorcy AEO, o którym mowa w art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny lub
  2. jest stroną zawartej z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej umowy o współdziałanie, o której mowa w art. 20s ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

W przypadku eksportu i transportów krajowych, spod reżimu ustawy wyłączone będą również  artykuły z działów CN 61, CN 62 oraz CN 63, przewożone przez operatorów pocztowych w paczkach pocztowych w rozumieniu Prawa pocztowego.

Jest źle, co robić?

Jak widać kary za niewykonanie obowiązków w zakresie monitorowania przewozów odzieży i obuwia będą bardzo wysokie a ich następstwa dotkliwe. Z tych przyczyn warto skupić się, na przygotowaniu firm do nowej sytuacji prawnej w tym zakresie. DRIVIA ma oczywiście przygotowany personel i w zakresie usług doradczych, jest w stanie pomóc w przygotowaniu podmiotów nadających czy też odbierających tego typu przesyłki, jak i przewoźników. Zapraszamy wiec do kontaktu.

Maciej Wyrzykowski

Ekspert ds. transportu, wykładowca

Regulacje Prawne
15.1.2026
2 min
Wozisz odzież lub obuwie – będziesz śledzony.
Jedyną rzeczą stałą w transporcie są zmiany. Władza zapewnia nam ciągłą konieczność dostosowywania się do zmieniających się uwarunkowań prawnych w transporcie. Obok objęcia nowych dróg systemem elektronicznego poboru opłat, zmian związanych z Krajowym Systemem e-Faktur, już w marcu trzeba będzie dostosować się do nowych regulacji związanych z monitorowaniem przewozów. Wejdzie bowiem w życie obowiązek zgłaszania organom państwa przewozów odzieży i obuwia a także śledzenia przejazdów z tego typu ładunkami.

Zmiany w wynagrodzeniach w branży transportowej od stycznia

Płaca minimalna — najważniejsze informacje dla firm transportowych

Przed nami nowy rok, a co za tym idzie oprócz nowych perspektyw również nowe obowiązki. Dzień 1 stycznia dla działów kadr i płac jest dniem wprowadzenia dla pracowników nowej dokumentacji – nowe wzory umów, nowe porozumienia zmieniające – zgodnie z nową stawką płacy minimalnej. Od 1 stycznia 2026 r. płaca minimalna wzrośnie do 4806 zł brutto miesięcznie (wzrost o 140 złotych brutto w stosunku do roku ubiegłego) – a w przypadku stawki godzinowej wzrost do kwoty 31,40 zł (wzrost o 0,9 zł). Pracodawcy muszą przygotować się na te zmiany już teraz, tak aby od początku kolejnego roku obowiązywały prawidłowe stawki i dokumenty.

Wzrost płacy minimalnej – konsekwencje dla kierowców i pracodawców

Podstawowym obowiązkiem firm transportowych jest ponowne przyjrzenie się stawkom na umowach kierowców. Warto tutaj podkreślić, że kierowcy, jako pracownicy stale wykonujący pracę poza siedzibą pracodawcy korzystają z możliwości wynagrodzenia w formie ryczałtu – za godziny nadliczbowe i nocne. Analiza pracy kierowcy w ostatnim roku powinna być punktem wyjścia do ewentualnej waloryzacji tych ryczałtów. Pamiętajmy również, że zgodnie z obowiązującymi przepisami dot. płacy minimalnej składniki te nie mogą być częścią wynagrodzenia minimalnego. Konstruując więc nowe porozumienia zmieniające, należy bardzo mocno wziąć ten aspekt pod uwagę. Nie zapominajmy również o składniku, który wywodzi się z ustawy o czasie pracy kierowców (Dz. U. 2004 Nr 92 poz. 879), a który jest w zasadzie nieodłącznym elementem wynagrodzenia kierowcy – mowa tu o wynagrodzeniu za dyżur, które jeszcze w roku 2026 będzie mogło być razem z wynagrodzeniem zasadniczym częścią wynagrodzenia minimalnego.

Przeciętne wynagrodzenie a składki ZUS kierowców

Wyższe przeciętne wynagrodzenie – co to oznacza dla kosztów zatrudnienia?

Kolejnym ważnym aspektem, jeśli nie najważniejszym, jest wzrost przeciętnego wynagrodzenia – będącego jednocześnie możliwą najniższą podstawą oskładkowania dla kierowców oddelegowanych. Zgodnie z założeniami ustawy budżetowej, nowe przeciętne wynagrodzenie od stycznia 2026 roku wyniesie 9420 złotych. I to nie wzrost płacy minimalnej, ale fakt, że wzrasta przeciętne wynagrodzenie, może okazać się największym wyzwaniem dla branży transportowej.

Podkreślmy, że wynagrodzenie kierowców zarabiających powyżej tej kwoty – nawet przy największej zalecanej przez nas optymalizacji (ulgi ZUS i PIT, sanitariaty, ekwiwalenty BHP) – będzie niosło za sobą konieczność odprowadzania przez pracodawcę składek od niebagatelnej kwoty 9420 zł. Pamiętajmy, że w roku 2022, kiedy wprowadzano Pakiet Mobilności to przeciętne wynagrodzenie wynosiło „zaledwie” 5922 zł i rosło przez kolejne lata – podnosząc jednocześnie koszty firm transportowych  i osiągając w roku 2025 poziom 8673 zł.  

ZUS kierowcy delegowanego – nowe wyliczenia i wpływ na budżet firmy

Co to oznacza dla rachunku kosztów firmy? Przy założeniu, że kierowca osiąga przychód wyższy niż przeciętne wynagrodzenie, firmy transportowe muszą zmierzyć się z kosztem ZUS-u za jednego kierowcę w wysokości 3952,26 zł. Odnotujemy więc wzrost o 313,41 zł – i to właśnie na taką kwotę wzrostu kosztów muszą przygotować się pracodawcy. Dla porównania koszt ten w roku 2025 wynosił 3638,85 zł.

Rodzaj składki 2025 (8673,00) 2026 (9420,00) Zmiana
Emerytalne (19,52%) 1692,96 1838,78 +145,82
Rentowe (8%) 693,85 753,6 +59,78
Chorobowe (2,45%) 212,49 230,79 +18,3
Wypadkowe (1,67) 144,84 157,31 +12,47
Zdrowotne (9%) 673,55 731,57 +58,02
FP (2,45%) 212,49 230,79 +18,3
FGŚP (0,1%) 8,67 9,42 +0,75
SUMA 3638,85 3952,26 +313,41

Co również bardzo ważne – jeżeli dokumentacja wewnątrzzakładowa przedsiębiorstwa ustala termin wynagrodzenia z przesunięciem na początek kolejnego miesiąca (np. na 10 dzień miesiąca za miesiąc poprzedni) – taką kwotę będzie trzeba zapłacić już z wynagrodzenia za grudzień. Bowiem przychód jaki osiągnie kierowca, będzie już przychodem styczniowym – zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych – a tak właśnie ustalamy podstawę oskładkowania dla ZUS.

Obowiązki pracodawców od stycznia

Kontrola zgodności rozliczeń z nowymi przepisami

Nowe stawki to nie tylko obowiązek wypłaty wyższego wynagrodzenia minimalnego, ale przede wszystkim dostosowania dokumentacji, oprogramowania oraz w dalszej kolejności weryfikacja rozliczeń i ich zgodności z nowymi przepisami.  

Checklista dla firmy transportowej – co trzeba zrobić przed styczniem?

Weryfikacja umów i dokumentacji pracowniczej:
  1. Aktualizacja wynagrodzenia zasadniczego;
  2. Weryfikacja wynagrodzenia za dyżury
  3. Waloryzacja lub ponowne wyliczenie ryczałtów za pracę w godzinach nocnych i nadliczbowych
Weryfikacja ustawień oprogramowania do rozliczania czasu pracy.
Aktualizacja systemów płacowych – nowe stawki, nowe podstawy, nowe zasady oskładkowania.

W roku tak dużych zmian dobra organizacja rozliczeń staje się równie ważna jak dobra organizacja tras. Dlatego warto powierzyć kadry i płace specjalistom DRIVIA — aby mieć pewność, że wszystko działa zgodnie z przepisami i bez nadmiernych kosztów. Przeoczenie jednego elementu dokumentacji może kosztować więcej niż sama podwyżka płacy minimalnej. Dla kadr i płac w transporcie najważniejsza staje się więc optymalizacja oraz gotowość do wdrożenia zmian już przy grudniowych wypłatach liczonych w styczniu.

Paulina Bis

Wspólnik / Ekspert ds. kadr i płac w transporcie

15.1.2026
2 min
Zmiany w wynagrodzeniach kierowców od stycznia - co muszą wiedzieć firmy transportowe?
Od stycznia transport wchodzi w rok większych kosztów pracy i dokładniejszej kontroli dokumentacji kadrowo-płacowej. Minimalne wynagrodzenie rośnie, ale to przeciętne wynagrodzenie — stanowiące podstawę składek ZUS dla kierowców delegowanych — będzie największym obciążeniem finansowym. Firmy muszą więc nie tylko przygotować budżet, lecz także dobrze przeliczyć dyżury, ryczałty oraz prawidłowo ustawić programy płacowe, aby uniknąć błędów przy rozliczeniach.

Działania Państwowej Inspekcji Pracy, ZUS i KAS, a także kierunek debaty publicznej wokół rynku pracy, zapowiadają nową rzeczywistość dla wielu firm transportowych. Wielu kierowców świadczących dziś usługi w formule B2B może zostać uznanych za pracowników etatowych — szybciej i łatwiej niż dotychczas.

W tym tekście wyjaśniamy, co realnie się zmienia, co się nie zmienia mimo ostatnich decyzji rządu oraz jak firmy transportowe mogą się na to przygotować.

O co właściwie chodzi? Umowa swoje, rzeczywistość swoje

Od dawna powtarzamy, że nie liczy się nazwa umowy, ale sposób, w jaki kierowca faktycznie pracuje.
I to właśnie będzie kluczowe dla PIP.

O charakterze współpracy decydują m.in.:

kto ustala czas, miejsce i sposób wykonywania przewozów,

czy kierowca używa własnego taboru,

czy może odmówić przyjęcia zlecenia,

czy sam organizuje pracę,

czy ponosi ryzyko gospodarcze,

czy świadczy usługi także dla innych podmiotów.

W transporcie granica między B2B a etatem jest często bardzo cienka. Kierowca „na działalności” i kierowca „na etacie” wykonują często identyczne zadania, korzystają z tego samego sprzętu i pracują według tych samych grafików. To klasyczny przykład samozatrudnienia zależnego — a to najłatwiej przekwalifikować na stosunek pracy.

Ważna korekta legislacyjna: projekt reformy PIP wraca do resortu

W debacie publicznej pojawiło się wiele informacji o planowanej reformie Państwowej Inspekcji Pracy, która miała przyznać inspektorom bardzo szerokie uprawnienia, w tym możliwość reklasyfikacji umów cywilnoprawnych na umowy o pracę w drodze decyzji administracyjnej.

Projekt ten został wprawdzie zatwierdzony przez Stały Komitet Rady Ministrów, jednak Prezes Rady Ministrów zdecydował o jego wycofaniu z porządku prac Rady Ministrów. Zdaniem Premiera kluczowe pozostaje utrzymanie dotychczasowych zasad, zgodnie z którymi o spełnieniu przesłanek istnienia stosunku pracy rozstrzygają sądy, a nie organ administracji.

W konsekwencji projekt został ponownie skierowany do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w celu przygotowania jego nowej wersji.

Nie oznacza to jednak odwrotu od zaostrzenia podejścia do pozornego B2B. Kierunek zmian pozostaje niezmienny, a presja kontrolna PIP, ZUS i KAS rośnie już dziś — niezależnie od ostatecznego kształtu ustawy. Można spodziewać się rozwiązań pośrednich, które przyspieszą ustalanie stosunku pracy, nawet jeśli formalnie pozostanie ono w gestii sądów.

Kontrole trwają i będą trwać

Niezależnie od losów reformy PIP:

kontrole PIP, ZUS i KAS są coraz bardziej skoordynowane,

instytucje wymieniają dane i budują profile ryzyka,

branża transportowa znajduje się wysoko na liście obszarów „do sprawdzenia”,

analizowana jest praktyka, a nie tylko dokumenty.

Oznacza to, że model B2B funkcjonujący jak etat nadal będzie kwestionowany — tyle że na drodze kontroli i postępowań sądowych, a nie decyzji administracyjnej „od ręki”.

Ile to będzie kosztować? Szacujemy: nawet +3 000 zł miesięcznie na kierowcę

Jeżeli współpraca B2B zostanie uznana za stosunek pracy, koszt jednego kierowcy wzrośnie średnio o ok. 3 tys. zł miesięcznie.

A przecież już dziś branża mierzy się z:

Pakietem Mobilności,

rosnącą płacą minimalną,

wyższą podstawą wymiaru składek,

rosnącymi kosztami paliwa i obsługi floty.

Do tego dochodzi ryzyko utraty części ulg PFRON, jeśli B2B zostanie uznane za etaty.

Czy B2B zniknie? Nie — ale zostanie ograniczone

Uspokajamy: B2B pozostaje legalne.

Natomiast od 2026 r. będzie bezpieczne jedynie tam, gdzie rzeczywiście działa jak usługa, a nie jak etat.

B2B obroni się tam, gdzie:

kierowca jeździ własnym taborem,

pracuje dla kilku firm,

decyduje o czasie i miejscu pracy,

ponosi część kosztów i ryzyk.

Jeśli kierowca na B2B pracuje faktycznie jak etatowiec — ryzyko przekwalifikowania będzie bardzo wysokie.

Czego będzie szukał inspektor? Przede wszystkim praktyki

Umowa to tylko jeden dokument. Inspektorzy będą analizować znacznie więcej:

korespondencję dyspozytor–kierowca,

grafiki i instrukcje,

logi zleceń i systemów telematycznych,

ogłoszenia o pracę,

sposób rozliczania tras,

różnice między etatem a B2B,

kto zapewnia pojazd i paliwo,

czy kierowca może odmówić zlecenia.

To codzienna praktyka przesądzi o wyniku kontroli — nie zapisy w umowie.

Dlaczego dokumenty często nie wystarczą? Bo rozmijają się z rzeczywistością

Najczęściej widzimy takie problemy:

umowa mówi o samodzielności — a kierowca ma sztywne godziny,

umowa mówi o swobodzie zleceń — a kierowca nie może odmówić,

umowa mówi o ryzyku wykonawcy — a kierowca korzysta tylko z firmowego taboru,

umowa mówi o elastyczności — a kierowca ma meldować się o 6:00.

Taki model nie obroni się przed PIP — niezależnie od jakości dokumentów.

Jak się przygotować? Nasze rekomendacje

  1. Wykonaj rzetelny audyt umów – przejrzyj wszystkie relacje B2B i sprawdź, gdzie są punkty ryzyka.
  2. Zbuduj prawdziwe B2B tam, gdzie chcesz je utrzymać

    możliwość odmówienia zlecenia,

    indywidualne zlecenia,

    rozliczenia za korzystanie z firmowego pojazdu,

    element realnego ryzyka,

    prowadzenie usług także dla innych klientów.

  3. Przygotuj „teczkę kontroli”

    umowy, aneksy,

    korespondencję potwierdzającą niezależność,

    logi zleceń,

    dokumenty dot. ryzyka gospodarczego,

    faktury od innych klientów (jeśli są).

  4. Zaplanuj budżet na rok 2026 – uwzględnij ryzyko etatyzacji ok. 3 000 zł miesięcznie per kierowca.
  5. Sprawdź ulgi i dopłaty – zwłaszcza PFRON i inne preferencje, które mogą ulec zmianie.
  6. Przeszkol dyspozytorów i brygadzistów – to oni najczęściej, nieświadomie, nadają B2B charakter etatu.

Podsumowanie — w którą stronę zmierza branża?

Zmiany w prawie nie likwidują B2B. Ale mocno ograniczają obszar, w którym można je stosować.

Firmy, które:

zrobią audyt,

uporządkują dokumentację,

rozdzielą procesy B2B i etatu,

przygotują „teczkę kontroli”,

zabezpieczą budżet,

rozpoczną 2026 rok spokojniej i świadomie.

Ci, którzy tego nie zrobią — mogą stanąć przed szybką decyzją PIP, dopłatami i poważnym zagrożeniem konkurencyjności.

Jeśli chcesz sprawdzić, czy Wasz model współpracy z kierowcami jest bezpieczny — możemy w tym pomóc.

Przeprowadzimy audyt umów, procedur i codziennej praktyki operacyjnej.
To najlepszy moment, żeby przygotować firmę na zmiany, które nadchodzą naprawdę szybko.

Marek Dorabiała

CEO / Założyciel

Regulacje Prawne
9.1.2026
2 min
B2B w transporcie pod presją. Co naprawdę zmieni (i czego nie zmieni) wstrzymana reforma PIP i jak przygotować firmę
Od lat obserwujemy, jak w polskim transporcie drogowym model B2B i inne umowy cywilnoprawne pozwalały firmom działać szybciej, elastyczniej i taniej. Dzięki nim możliwe było sprawniejsze zarządzanie flotą i częściowe poradzenie sobie z brakami kadrowymi. Dziś jednak widać wyraźnie, że ten model znajduje się pod coraz silniejszą presją regulacyjną i kontrolną.
Brak wpisów do wyświetlenia.
Resetuj filtry
Wyszukaj lub filtruj
Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.