Jesteśmy dostępni 24/7, by zapewnić pełne wsparcie dla Twojego biznesu
Jeśli są Państwo zainteresowani współpracą lub mają jakiekolwiek pytania, prosimy o kontakt poprzez nasz formularz e-mailowy lub inne preferowane środki komunikacji.
Zakaz ruchu pojazdów ciężarowych w okresie świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku
Okres świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku wymaga od firm transportowych szczególnej uwagi i precyzyjnego planowania operacji transportowych. Kluczowe znaczenie ma prawidłowa interpretacja przepisów, w szczególności rozróżnienie dni ustawowo wolnych od pracy od dni faktycznie objętych zakazem ruchu.
Data:
Czas czytania:
13 min.
Okres świąteczno-noworoczny to czas wzmożonego ruchu drogowego. W trosce o bezpieczeństwo uczestników ruchu oraz zapewnienie płynności komunikacji, w wielu krajach Europy – w tym w Polsce – obowiązują okresowe zakazy ruchu pojazdów ciężarowych. Dla firm transportowych, spedytorów oraz kierowców zawodowych oznacza to konieczność dokładnego planowania tras, terminów realizacji przewozów oraz postojów.
Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje dotyczące zasad obowiązujących w Polsce oraz ogólny przegląd przepisów w pozostałych krajach Unii Europejskiej.
Zakaz ruchu ciężarówek w Polsce – szczegółowe zasady
Zakazy ruchu pojazdów ciężarowych w Polsce regulowane są przez: Rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie okresowych ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na drogach (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2423)
Rozporządzenie określa:
pojazdy objęte zakazem,
dni oraz godziny obowiązywania ograniczeń,
katalog wyjątków, w których zakaz nie ma zastosowania.
Zakaz dotyczy pojazdów samochodowych oraz zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 ton, z wyłączeniem autobusów, i obowiązuje na wszystkich drogach publicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z rozporządzeniem, w okresie Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku zakazy ruchu obowiązują w następujących dniach:
25 grudnia (pierwszy dzień Bożego Narodzenia) – od godz. 8:00 do 22:00
26 grudnia (drugi dzień Bożego Narodzenia) – od godz. 8:00 do 22:00
1 stycznia (Nowy Rok) – od godz. 8:00 do 22:00
Wigilia (24 grudnia) oraz 6 stycznia – ważne wyjaśnienie praktyczne
Należy podkreślić, że 24 grudnia (Wigilia Bożego Narodzenia) jest dniem ustawowo wolnym od pracy, jednak nie został on ujęty w rozporządzeniu Ministra Transportu jako dzień objęty zakazem ruchu pojazdów ciężarowych.
Analogiczna sytuacja dotyczy 6 stycznia (Święta Trzech Króli), który również jest dniem ustawowo wolnym od pracy, lecz nie został wskazany w rozporządzeniu jako dzień objęty zakazem ruchu.
Co to oznacza w praktyce?
24 grudnia na terytorium Polski nie obowiązują zakazy ruchu pojazdów ciężarowych wynikające z rozporządzenia,
nie obowiązuje również tzw. zakaz wieczorny (18:00–22:00), mimo że 25 grudnia jest dniem świątecznym,
6 stycznia nie obowiązuje zakaz ruchu, a dzień poprzedzający to święto również nie jest objęty zakazem wieczornym.
Status dnia jako ustawowo wolnego od pracy nie jest równoznaczny z obowiązywaniem zakazu ruchu ciężarówek. Decydujące znaczenie ma wyłącznie to, czy dany dzień został wprost wskazany w rozporządzeniu.
Zakazy ruchu pojazdów ciężarowych w Polsce – tabela świąteczno-noworoczna
Pojazdy objęte zakazem: pojazdy ciężarowe i zespoły pojazdów o DMC powyżej 12 ton (z wyłączeniem autobusów)
Data
Dzień
Status dnia
Zakaz ruchu
Godziny
Uwagi
24 grudnia
Wigilia Bożego Narodzenia
Dzień wolny od pracy
NIE
–
Dzień nieujęty w rozporządzeniu, brak zakazu i zakazu wieczornego
25 grudnia
Boże Narodzenie (I dzień)
Święto ustawowe
TAK
08:00–22:00
Zakaz obowiązuje na wszystkich drogach
26 grudnia
Boże Narodzenie (II dzień)
Święto ustawowe
TAK
08:00–22:00
Zakaz obowiązuje na wszystkich drogach
31 grudnia
Sylwester
Dzień roboczy
NIE
–
Brak zakazu wynikającego z rozporządzenia
1 stycznia
Nowy Rok
Święto ustawowe
TAK
08:00–22:00
Zakaz obowiązuje na wszystkich drogach
5 stycznia
Dzień przed 6 stycznia
Dzień roboczy
NIE
–
Brak zakazu wieczornego
6 stycznia
Święto Trzech Króli
Święto ustawowe
NIE
–
Dzień nieujęty w rozporządzeniu
Wyjątki od zakazu ruchu
Rozporządzenie przewiduje liczne wyjątki. Zakazy nie dotyczą m.in. pojazdów:
uczestniczących w akcjach ratowniczych, humanitarnych oraz przy usuwaniu awarii,
przewożących artykuły szybko psujące się, w tym żywność i leki,
wykonujących transport paliw, gazu, energii elektrycznej oraz innych mediów,
realizujących przewozy w ramach transportu kombinowanego (intermodalnego),
wracających z zagranicy w celu zakończenia przewozu lub dojazdu do siedziby przedsiębiorcy,
przewożących towary na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa.
W przypadku korzystania z wyjątków zaleca się posiadanie dokumentów potwierdzających charakter wykonywanego przewozu.
Kary za naruszenie zakazu
Niezastosowanie się do obowiązujących zakazów ruchu może skutkować:
mandatem karnym dla kierowcy,
karą administracyjną dla przedsiębiorcy transportowego,
odpowiedzialnością osoby zarządzającej transportem.
Zakaz ruchu ciężarówek w pozostałych krajach Unii Europejskiej – informacje ogólne
W większości krajów Unii Europejskiej obowiązują świąteczne i noworoczne zakazy ruchu pojazdów ciężarowych. Ich zakres, godziny obowiązywania oraz katalog wyjątków różnią się w zależności od państwa.
Najczęściej:
zakazy obejmują pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej od 7,5 t lub 12 t,
obowiązują w dni świąteczne i ustawowo wolne od pracy,
dotyczą głównych tras tranzytowych i autostrad,
uzupełniane są przez regularne zakazy weekendowe.
Każde państwo publikuje własny oficjalny kalendarz zakazów, dlatego przed planowaniem transportu międzynarodowego konieczna jest ich wcześniejsza weryfikacja. Szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych krajów dostępne są na stronie drivia.pl w sekcji „Baza wiedzy”, w zakładce „Aktualności”, gdzie publikowane są aktualne tabele z zakazami ruchu dla poszczególnych państw.
DRIVIA Centrum Obsługi Transportu wspiera przewoźników w planowaniu tras z uwzględnieniem zakazów ruchu, monitorowaniu aktualnych przepisów oraz optymalizacji pracy kierowców.
Okres świąteczno-noworoczny to czas wzmożonego ruchu drogowego. W trosce o bezpieczeństwo uczestników ruchu oraz zapewnienie płynności komunikacji, w wielu krajach Europy – w tym w Polsce – obowiązują okresowe zakazy ruchu pojazdów ciężarowych. Dla firm transportowych, spedytorów oraz kierowców zawodowych oznacza to konieczność dokładnego planowania tras, terminów realizacji przewozów oraz postojów.
Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje dotyczące zasad obowiązujących w Polsce oraz ogólny przegląd przepisów w pozostałych krajach Unii Europejskiej.
Zakaz ruchu ciężarówek w Polsce – szczegółowe zasady
Zakazy ruchu pojazdów ciężarowych w Polsce regulowane są przez: Rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie okresowych ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na drogach (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2423)
Rozporządzenie określa:
pojazdy objęte zakazem,
dni oraz godziny obowiązywania ograniczeń,
katalog wyjątków, w których zakaz nie ma zastosowania.
Zakaz dotyczy pojazdów samochodowych oraz zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 ton, z wyłączeniem autobusów, i obowiązuje na wszystkich drogach publicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z rozporządzeniem, w okresie Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku zakazy ruchu obowiązują w następujących dniach:
25 grudnia (pierwszy dzień Bożego Narodzenia) – od godz. 8:00 do 22:00
26 grudnia (drugi dzień Bożego Narodzenia) – od godz. 8:00 do 22:00
1 stycznia (Nowy Rok) – od godz. 8:00 do 22:00
Wigilia (24 grudnia) oraz 6 stycznia – ważne wyjaśnienie praktyczne
Należy podkreślić, że 24 grudnia (Wigilia Bożego Narodzenia) jest dniem ustawowo wolnym od pracy, jednak nie został on ujęty w rozporządzeniu Ministra Transportu jako dzień objęty zakazem ruchu pojazdów ciężarowych.
Analogiczna sytuacja dotyczy 6 stycznia (Święta Trzech Króli), który również jest dniem ustawowo wolnym od pracy, lecz nie został wskazany w rozporządzeniu jako dzień objęty zakazem ruchu.
Co to oznacza w praktyce?
24 grudnia na terytorium Polski nie obowiązują zakazy ruchu pojazdów ciężarowych wynikające z rozporządzenia,
nie obowiązuje również tzw. zakaz wieczorny (18:00–22:00), mimo że 25 grudnia jest dniem świątecznym,
6 stycznia nie obowiązuje zakaz ruchu, a dzień poprzedzający to święto również nie jest objęty zakazem wieczornym.
Status dnia jako ustawowo wolnego od pracy nie jest równoznaczny z obowiązywaniem zakazu ruchu ciężarówek. Decydujące znaczenie ma wyłącznie to, czy dany dzień został wprost wskazany w rozporządzeniu.
Zakazy ruchu pojazdów ciężarowych w Polsce – tabela świąteczno-noworoczna
Pojazdy objęte zakazem: pojazdy ciężarowe i zespoły pojazdów o DMC powyżej 12 ton (z wyłączeniem autobusów)
Data
Dzień
Status dnia
Zakaz ruchu
Godziny
Uwagi
24 grudnia
Wigilia Bożego Narodzenia
Dzień wolny od pracy
NIE
–
Dzień nieujęty w rozporządzeniu, brak zakazu i zakazu wieczornego
25 grudnia
Boże Narodzenie (I dzień)
Święto ustawowe
TAK
08:00–22:00
Zakaz obowiązuje na wszystkich drogach
26 grudnia
Boże Narodzenie (II dzień)
Święto ustawowe
TAK
08:00–22:00
Zakaz obowiązuje na wszystkich drogach
31 grudnia
Sylwester
Dzień roboczy
NIE
–
Brak zakazu wynikającego z rozporządzenia
1 stycznia
Nowy Rok
Święto ustawowe
TAK
08:00–22:00
Zakaz obowiązuje na wszystkich drogach
5 stycznia
Dzień przed 6 stycznia
Dzień roboczy
NIE
–
Brak zakazu wieczornego
6 stycznia
Święto Trzech Króli
Święto ustawowe
NIE
–
Dzień nieujęty w rozporządzeniu
Wyjątki od zakazu ruchu
Rozporządzenie przewiduje liczne wyjątki. Zakazy nie dotyczą m.in. pojazdów:
uczestniczących w akcjach ratowniczych, humanitarnych oraz przy usuwaniu awarii,
przewożących artykuły szybko psujące się, w tym żywność i leki,
wykonujących transport paliw, gazu, energii elektrycznej oraz innych mediów,
realizujących przewozy w ramach transportu kombinowanego (intermodalnego),
wracających z zagranicy w celu zakończenia przewozu lub dojazdu do siedziby przedsiębiorcy,
przewożących towary na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa.
W przypadku korzystania z wyjątków zaleca się posiadanie dokumentów potwierdzających charakter wykonywanego przewozu.
Kary za naruszenie zakazu
Niezastosowanie się do obowiązujących zakazów ruchu może skutkować:
mandatem karnym dla kierowcy,
karą administracyjną dla przedsiębiorcy transportowego,
odpowiedzialnością osoby zarządzającej transportem.
Zakaz ruchu ciężarówek w pozostałych krajach Unii Europejskiej – informacje ogólne
W większości krajów Unii Europejskiej obowiązują świąteczne i noworoczne zakazy ruchu pojazdów ciężarowych. Ich zakres, godziny obowiązywania oraz katalog wyjątków różnią się w zależności od państwa.
Najczęściej:
zakazy obejmują pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej od 7,5 t lub 12 t,
obowiązują w dni świąteczne i ustawowo wolne od pracy,
dotyczą głównych tras tranzytowych i autostrad,
uzupełniane są przez regularne zakazy weekendowe.
Każde państwo publikuje własny oficjalny kalendarz zakazów, dlatego przed planowaniem transportu międzynarodowego konieczna jest ich wcześniejsza weryfikacja. Szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych krajów dostępne są na stronie drivia.pl w sekcji „Baza wiedzy”, w zakładce „Aktualności”, gdzie publikowane są aktualne tabele z zakazami ruchu dla poszczególnych państw.
DRIVIA Centrum Obsługi Transportu wspiera przewoźników w planowaniu tras z uwzględnieniem zakazów ruchu, monitorowaniu aktualnych przepisów oraz optymalizacji pracy kierowców.
Marek Dorabiała
CEO / Założyciel
Przeczytaj więcej artykułów:
Czym jest roczne sprawozdanie ADR?
Roczne sprawozdanie ADR to dokument sporządzany przez doradcę do spraw bezpieczeństwa w przewozie towarów niebezpiecznych (DGSA). Zawiera ono podsumowanie działalności przedsiębiorstwa w zakresie:
przewozu towarów niebezpiecznych,
oraz czynności z nim związanych, takich jak pakowanie, napełnianie, załadunek czy rozładunek,
za dany rok kalendarzowy.
Celem rocznego sprawozdania ADR jest:
ocena zgodności działalności przedsiębiorstwa z przepisami ADR,
analiza zdarzeń i wypadków (jeżeli wystąpiły),
wskazanie działań mających na celu poprawę organizacji przewozu towarów niebezpiecznych.
Kogo dotyczy obowiązek rocznego sprawozdania ADR?
Obowiązek przygotowania rocznego sprawozdania ADR dotyczy uczestników przewozu towarów niebezpiecznych, w szczególności takich podmiotów jak:
przewoźnik,
nadawca,
odbiorca,
załadowca,
pakujący,
napełniający,
podmiot zlecający przewóz,
o ile wykonują czynności objęte przepisami ADR i nie korzystają z pełnych wyłączeń przewidzianych w tych przepisach.
Sprawozdanie przygotowuje doradca ADR, natomiast odpowiedzialność za jego terminowe wysłanie ponosi przedsiębiorca.
Podstawa prawna i termin wysłania rocznego sprawozdania ADR
Obowiązek wysłania rocznego sprawozdania ADR wynika wprost z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych. Przepis ten zobowiązuje uczestników przewozu towarów niebezpiecznych do przekazania jednego egzemplarza sprawozdania w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie.
Ustawa rozróżnia przy tym dwie czynności:
przygotowanie rocznego sprawozdania ADR – realizowane przez doradcę ADR,
Niedotrzymanie terminu stanowi istotne naruszenie przepisów ustawy.
Gdzie należy wysłać roczne sprawozdanie ADR?
Zgodnie z art. 16 ustawy roczne sprawozdanie ADR wysyła się do właściwego organu – odpowiednio do rodzaju przewozu, w szczególności:
do Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego (WITD) – w przypadku przewozu drogowego towarów niebezpiecznych,
do Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego – w przypadku przewozu kolejowego,
do Dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej – w przypadku przewozu żeglugą śródlądową.
Błędne ustalenie adresata lub brak wysyłki traktowane są jako niewywiązanie się z obowiązku ustawowego.
Formularz rocznego sprawozdania ADR i zasady jego wypełniania
Szczegółowe zasady dotyczące wzoru formularza rocznego sprawozdania ADR oraz sposobu jego wypełniania zostały określone w przepisach wykonawczych i są publikowane na stronach Wojewódzkich Inspektoratów Transportu Drogowego.
Wzór formularza rocznego sprawozdania ADR: POBIERZ
Zgodnie z rozporządzeniem roczne sprawozdanie ADR powinno zawierać m.in.:
dane identyfikujące przedsiębiorstwo,
określenie roli uczestnika przewozu,
zakres wykonywanych czynności,
klasy towarów niebezpiecznych,
informacje o ilościach przewożonych materiałów,
dane i podpis doradcy ADR.
Możliwość składania rocznego sprawozdania ADR drogą elektroniczną
Roczne sprawozdanie ADR może zostać złożone w formie elektronicznej, za pośrednictwem systemu ePUAP lub e-Doręczeń, przy użyciu:
podpisu kwalifikowanego lub
podpisu zaufanego.
Instrukcja podpisania i wysłania rocznego sprawozdania ADR drogą elektroniczną: INSTRUKCJA
W przypadku składania dokumentu elektronicznie, w miejscu przeznaczonym na pieczęć należy wpisać dane identyfikacyjne przedsiębiorstwa.
Dokument powinien być wypełniony rzetelnie, czytelnie i zgodnie ze stanem faktycznym.
Przechowywanie rocznego sprawozdania ADR
Po wysłaniu rocznego sprawozdania ADR do właściwego organu przedsiębiorca ma obowiązek:
przechowywać drugi egzemplarz sprawozdania w swojej siedzibie, oraz
okazać go na żądanie organów kontrolnych.
Jest to jeden z elementów weryfikowanych podczas kontroli ADR.
Konsekwencje braku lub nieterminowej wysyłki
Brak wysłania rocznego sprawozdania ADR lub jego nieprawidłowe przygotowanie może skutkować:
sankcjami administracyjnymi,
negatywnym wynikiem kontroli,
odpowiedzialnością przedsiębiorcy w przypadku zdarzeń ADR,
zakwestionowaniem organizacji przewozu towarów niebezpiecznych w firmie.
Jak może pomóc DRIVIA?
DRIVIA Centrum Obsługi Transportu oferuje kompleksowe wsparcie w zakresie ADR, w tym:
pełnienie funkcji doradcy ADR,
przygotowanie rocznych sprawozdań ADR,
pomoc w ustaleniu właściwego adresata sprawozdania,
audyty zgodności z przepisami ADR,
przygotowanie do kontroli,
szkolenia ADR dla kierowców i personelu.
Podsumowanie
Roczne sprawozdanie ADR to ustawowy obowiązek przedsiębiorców uczestniczących w przewozie towarów niebezpiecznych. Kluczowe znaczenie ma nie tylko jego przygotowanie przez doradcę ADR, ale przede wszystkim terminowe wysłanie do właściwego organu.
Jeżeli masz wątpliwości, czy Twoja firma podlega temu obowiązkowi lub chcesz mieć pewność, że roczne sprawozdanie ADR zostanie przygotowane i wysłane prawidłowo – skontaktuj się z DRIVIA.
Marek Dorabiała
CEO / Założyciel
ADR
13 min.
Sprawozdanie ADR – obowiązki przedsiębiorcy, terminy i zasady wypełniania
Transport towarów niebezpiecznych wiąże się z szeregiem obowiązków prawnych. Jednym z kluczowych obowiązków uczestników takiego transportu jest roczne sprawozdanie ADR. Jego brak lub nieterminowe przekazanie może skutkować konsekwencjami administracyjnymi.
Rys historyczny
Wprowadzona w roku 2017 do krajowego systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej ustawa z dnia 9 marca 2017r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (SENT) nakłada na różne podmioty obowiązek wykonywania czynności, dających właściwym organom państwa możliwość monitorowania przewozu towarów „wrażliwych”. Czynności ich śledzenia, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy, dokonuje się poprzez: gromadzenie i przetwarzanie danych o przewozie w szczególności poprzez zastosowanie środków technicznych służących do śledzenia danej operacji przemieszczenia, jak również poprzez kontrolę realizacji obowiązków wynikających z ustawy.
Niezbędne jest więc zdiagnozowanie obowiązków, wynikających z przepisów ustawy o których mowa w jej art. 3 ust. 1. Pierwszym z nich jest zgłoszenie przewozu danej przesyłki towarowej do rejestru. Odbywa się to poprzez wypełnienie formularza umieszczonego na Platformie Usług Elektronicznych Skarbowo – Celnych (PUESC). Zgłoszenie to, co należy podkreślić w sposób dosadny musi być aktualizowane w przypadku zmiany jakichkolwiek parametrów związanych z danym przewozem i w wielu przypadkach zamknięte po jego wykonaniu – najpóźniej w kolejnym dniu roboczym, po dniu dotarcia towaru do miejsca przeznaczenia. Środek transportu musi zostać wyposażony w odpowiedni sprzęt techniczny, który zostaje odzwierciedlony w zgłoszeniu (numer lokalizatora) a powinnością przewoźnika, jest stałe utrzymywanie transmisji danych za pomocą tego właśnie sprzętu, na całej trasie przewozu z uwzględnieniem miejsc postoju pojazdu, podczas których lokalizator również musi nadawać sygnał w sposób określony przez organy celne.
W przypadku towarów, których przemieszczenie wiąże się z punktu widzenia organów zajmujących się wykonywaniem ustawy SENT ze zwiększonym ryzykiem, przewoźnik ma obowiązek przedstawić środek transportu z towarem do kontroli, w wyznaczonym przez te podmioty władcze miejscu i czasie – na wezwanie.
Wszelkie te środki mają stanowić narzędzie walki z „szarą strefą” oraz sposób kontroli obrotu artykułami nazywanymi często mianem „wrażliwych” tzn. takich, których obrót pociągał za sobą liczne przypadki wyłudzenia podatku VAT, podatku akcyzowego, jak i uchylania się od zapłaty innych danin publicznych, co daje się ustalić na podstawie uzasadnienia do projektu ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, opublikowanego na: www.sejm.gov.pl - druk nr 2144.
Zmiany po 17 marca 2026r.
Początkowo lista towarów objętych systemem monitorowania nie była rozbudowana. Ustawodawca zapisał ją w art. 3 ust. 2 ustawy SENT. Minister właściwy do spraw finansów publicznych otrzymał jednak delegację, zapisaną w art. 3 ust. 11 do samodzielnego kształtowania w drodze rozporządzenia listy towarów podlegających monitorowaniu. Z tego uprawnienia resort korzystał wielokrotnie, rozszerzając zastosowanie reżimu przepisów omawianej tu ustawy do towarów innych niż pierwotnie wskazano. Obowiązki zapisane w ustawie rozciągano więc na różnego rodzaju ładunki jak i odpady. Zatem obok zapisów ustawowych, dla rzetelnego ustalenia pełnej listy towarów objętych systemem, niezbędne jest także sięgnięcie do przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi.
W tym miejscu podkreślić należy jednak bardzo wyraźnie, że dla pełnego określenia listy towarów objętych specjalnym nadzorem organów administracji, niezbędne jest również przeanalizowanie późniejszych zmian do przywołanego tu rozporządzenia. Wielokrotnie zawierały one bowiem nowe regulacje, mające charakter przepisów autonomicznych obowiązujących niejako równolegle do zapisów rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2022r.
W dniu 10 września 2025r. Minister Finansów i Gospodarki, wydał kolejną nowelizację przepisów rozporządzeni Ministra Finansów z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. Przyjęła ona postać rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 10 września 2025r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. Interesujące z punktu widzenia niniejszego artykułu regulacje, wchodzą w życie z dniem 17 marca 2026r.
System monitorowania z tą datą, znajdzie więc zastosowanie do towarów:
objętych działem CN 61 (artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe, dziane) jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tym działem przekraczać będzie 10 kg,
objętych działem CN 62 (artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe, niedziane) jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tym działem przekraczać będzie 10 kg,
objętych kodem CN 6309 00 00, jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tym kodem przekraczać będzie 10 kg,
objętych działem 64 CN, z wyłączeniem pozycji CN 6406, jeżeli w przesyłce towarów objętych tych działem, będzie więcej niż 20 sztuk obuwia,
objętych działem 61, 62 lub 64 CN, z wyłączeniem pozycji CN 6406, jeżeli masa brutto przesyłki, w której znajdować się będą towary z co najmniej dwóch z tych działów, przekraczać będzie 10 kg.
Nowe obowiązki w tranzycie, czyli przewoźniku masz problem.
Każdy rodzaj przewozu towarów objętych systemem, niesie za sobą obowiązki do wykonania dla różnych podmiotów. Stosunkowo najprostsze jest wyjaśnienie powinności materializujących się w przypadku tranzytu dóbr, podlegających reżimowi przepisów SENT przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pod pojęciem tranzytu, rozumieć należy zarówno przejazd przez Polskę w trakcie realizacji przewozu pomiędzy państwami wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, jak i przypadek, w którym jedno, lub też obydwa z krajów nadawcy i odbiorcy członkami wspólnoty nie są. Zgodnie więc z treścią art. 7 ustawy w przypadku tranzytu zgłoszenia ( lub zgłoszeń) na PUESC dokonuje przewoźnik. Przewoźnikiem z kolei jest podmiot, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje faktycznego przemieszczenia towarów. W konsekwencji więc firma transportowa, której nadawca powierzy przesyłkę lub też przesyłki, transportowane w reżimie przepisów SENT tranzytem przez nasz kraj, zmuszona będzie do utworzenia zgłoszenia przed wjazdem z danym ładunkiem na teren Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskania numeru referencyjnego.
Kolejnym obowiązkiem będzie wyposażenie pojazdu w lokalizator, który kierowca ma obowiązek uruchomić przed wjazdem na teren RP. i stale utrzymywać jego pracę. W przypadku systemowego (komunikat z PUESC) wezwania do przedstawienia środka transportu do kontroli, przewoźnik jest obowiązany żądanie to wykonać.
Kary za niewykonanie wskazanych tu obowiązków przy tranzycie, przedstawiają się następująco:
za niedokonane zgłoszenia przez przewoźnika: 20 000 zł,
za dokonanie zgłoszenia w sposób nieodpowiadający stanowi faktycznemu w zakresie masy, objętości, ilości lub rodzaju towaru: 20 000 zł,
za zaniechanie wyposażenia pojazdu w lokalizator bądź przerwę w jego pracy: 10 000 zł,
nie przedstawienie pojazdu do kontroli zgodnie z wezwaniem: 20 000 zł,
brak aktualizacji zgłoszenia lub nieuzupełnienie jego treści 10 000 zł.
Widać więc, że sankcje za naruszenie omawianych tu przepisów nie są niskie. Warto zatem przeszkolić pracowników firm transportowych w zakresie nowych obowiązków oraz uświadomić kontrahentom (szczególnie zagranicznym) konieczność deklarowania składu i masy przesyłek z odzieżą i obuwiem.
W przypadku tranzytu zwolnione z obowiązków kreowania i aktualizacji zgłoszeń , jak i śledzenia towarów, będą jedynie te przesyłki zawierające artykuły z działu CN 61, CN 62 lub CN 64, które przewożone są z jednoczesnym dochowaniem dwóch warunków:
transportuje je firma posiadająca status operatora pocztowego
towar jest przemieszczany wyłącznie w paczkach pocztowych w rozumieniu Prawa Pocztowego.
Zatem wyłączenie jakichkolwiek przejazdów tranzytowych z reżimu omawianych tu regulacji wydaje się mało prawdopodobne, mając w pamięci definicję przesyłki pocztowej.
Import i co dalej?
W przypadku operacji importowej, rozpoczynającej się na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, z miejscem zakończenia przewozu na terenie naszego kraju, obowiązek dokonania zgłoszenia towarów podlegających ustawie SENT, zawierającej produkty objęte tą regulacją od dnia 17 marca 2026r. spoczywać będzie na „podmiocie odbierającym” (zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy). Trzeba będzie się z niego wywiązać przed rozpoczęciem przewozu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.
Pojęcie „podmiot odbierający”, zdefiniowane zostało w sposób formalny w art. 2 pkt 6 ustawy, cyt: 6) podmiot odbierający:
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, prowadząca działalność gospodarczą, dokonująca wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu towarów lub nabycia towarów w przypadku dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 i 852) albo ;
zużywający podmiot olejowy nieprowadzący działalności gospodarczej;
Przewoźnik z kolei, będzie obowiązany do aktualizacji zgłoszenia, przed rozpoczęciem przejazdu na terenie Polski, poprzez uzupełnienie (aktualizację) sporej ilości danych. Z kolei podmiot odbierający, po rozładunku towaru, winien uzupełnić zgłoszenie wprowadzając informację o jego odbiorze. Będzie obowiązany tego dokonać, najpóźniej w następnym dniu roboczym, po dniu dostarczenia towaru. Stanowi to zamknięcie zgłoszenia.
Kary za niewykonanie wskazanych tu obowiązków przy imporcie, przedstawiają się następująco:
za niedokonane zgłoszenia przez podmiot odbierający: 46% wartości brutto towaru podlegającego zgłoszeniu, nie mniej niż 20 000 zł,
za dokonanie zgłoszenia w sposób nieodpowiadający stanowi faktycznemu w zakresie masy, objętości ilości lub rodzaju towaru: 46% różnicy wartości brutto towaru zgłoszonego i towaru rzeczywiście przewożonego, podlegającego obowiązkowi zgłoszenia, nie mniej niż 20 000 zł,
za nieprzedstawienie środka transportu do kontroli na wezwanie: 20 000 zł,
za zaniechanie wyposażenia pojazdu w lokalizator bądź przerwę w jego pracy: 10 000 zł,
za brak aktualizacji zgłoszenia: 10 000 zł.
Przewóz towarów objętych od dnia 17 marca 2026r. reżimem omawianych tu przepisów będzie wyłączony w całości spod opisanych tu obowiązków przy imporcie, jeśli podmiot obowiązany do przesłania do rejestru zgłoszenia:
posiada status upoważnionego przedsiębiorcy AEO, o którym mowa w art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny lub
jest stroną zawartej z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej umowy o współdziałanie, o której mowa w art. 20s ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
W przypadku importów, spod reżimu ustawy wyłączone będą również artykuły z działów CN 61, CN 62 oraz CN 63, przewożone przez operatorów pocztowych w paczkach pocztowych w rozumieniu Prawa pocztowego.
Ładujemy w kraju odzież lub obuwie.
W tej części przeanalizowane zostaną obowiązki nałożone przez prawodawcę w zakresie przewozów rozpoczynających się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej – a zatem transportów krajowych i eksportów opisanych w art. 5 ustawy. W tego typu przypadkach, zobowiązany do przesłania zgłoszenia na PUESC jest podmiot wysyłający, zdefiniowany w art. 2 pkt 7 ustawy, jako,
cyt: "podmiot wysyłający - osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej, prowadząca działalność gospodarczą, dokonująca:"
dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:
ostatniej przed rozpoczęciem przewozu towarów - w przypadku gdy jest dostawcą towaru, a po wydaniu towaru jest on przewożony na rzecz podmiotu odbierającego,
uprawnioną do rozporządzania towarami jak właściciel w momencie rozpoczęcia przewozu - w przypadku gdy dostarcza towary na rzecz podmiotu odbierającego w celu dokonania dostawy towarów po zakończeniu przewozu towarów,
wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w lit. a,
eksportu towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w lit. a.
Przewoźnik z kolei przez rozpoczęciem podróży krajowej lub eksportowej jest obowiązany zgłoszenie zaktualizować, poprzez wprowadzenie wielu istotnych informacji. Aktualizacja zgłoszenia przez przewoźnika w praktyce będzie możliwa jedynie po przekazaniu numeru zgłoszenia oraz wygenerowanego przy jego przesyłaniu elektronicznego klucza.
W przypadku dostawy towarów (krajowej) podmiot odbierający uzupełnia zgłoszenie o informację o odbiorze towaru, nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu dostarczenia towaru.
Kary za niewykonanie wskazanych tu obowiązków przy przewozach opisanych w art. 5 ustawy przedstawiają się następująco:
za niedokonane zgłoszenia przez podmiot wysyłający: 46% wartości brutto towaru podlegającego zgłoszeniu, nie mniej niż 20 000 zł,
za dokonanie zgłoszenia w sposób nieodpowiadający stanowi faktycznemu w zakresie masy, objętości, ilości lub rodzaju towaru: 46% różnicy wartości brutto towaru zgłoszonego i towaru rzeczywiście przewożonego, podlegającego obowiązkowi zgłoszenia, nie mniej niż 20 000 zł,
za nieprzedstawienie środka transportu do kontroli na wezwanie: 20 000 zł,
za zaniechanie wyposażenia pojazdu w lokalizator bądź przerwę w jego pracy: 10 000 zł,
za brak aktualizacji zgłoszenia: 10 000 zł.
Przepisy tu omawiane trzeba będzie stosować do przejazdów opisanych w art. 5 jeśli:
przewóz towarów pochodzących z terytorium państwa trzeciego, nastąpi po uprzednim dopuszczeniu ich w kraju do swobodnego obrotu w Unii Europejskiej, i których miejsce zakończenia przewozu jest poza terytorium kraju w innym państwie członkowskim,
przewozowi towarów, nie towarzyszy faktura w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896 i 1203) dokumentująca dostawę towarów, wewnątrzwspólnotową dostawę towarów albo eksport towarów w rozumieniu tej ustawy, przy czym w przypadku faktury w postaci elektronicznej w formacie umożliwiającym zapoznanie się z jej treścią;
Warto poświęcić nieco czasu na drugi ze wskazanych tu przypadków. Przejazd rozpoczynany na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nie będzie objęty monitorowaniem jeśli kierowca okaże fakturę za przewożoną partię artykułów o kodach CN 61, CN 62 oraz CN 64. Największym w tym kontekście problemem wydaje się uświadomienie kierowcom takiego stanu rzeczy. Ten proces nie będzie łatwy. Kierowcy nie będą mieli świadomości, iż okazanie faktury zmieni sytuację prawną przesyłki. Z dotychczasowej praktyki wiemy, iż nawet wyposażeni w fakturę, nie będą uświadomieni co do obowiązku jej okazania kontrolującym. Z kolei firmy handlujące i producenci odzieży i obuwia, nie są skłonni dołączać faktur do tego typu przesyłek, co powodowane jest chęcią utrzymania tajemnicy handlowej.
Przewóz towarów rozpoczynający się na terenie RP, objętych od dnia 17 marca 2026r. reżimem omawianych tu przepisów, będzie wyłączony w całości spod opisanych tu obowiązków w przypadku, w którym podmiot obowiązany do przesłania do rejestru zgłoszenia:
posiada status upoważnionego przedsiębiorcy AEO, o którym mowa w art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny lub
jest stroną zawartej z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej umowy o współdziałanie, o której mowa w art. 20s ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
W przypadku eksportu i transportów krajowych, spod reżimu ustawy wyłączone będą również artykuły z działów CN 61, CN 62 oraz CN 63, przewożone przez operatorów pocztowych w paczkach pocztowych w rozumieniu Prawa pocztowego.
Jest źle, co robić?
Jak widać kary za niewykonanie obowiązków w zakresie monitorowania przewozów odzieży i obuwia będą bardzo wysokie a ich następstwa dotkliwe. Z tych przyczyn warto skupić się, na przygotowaniu firm do nowej sytuacji prawnej w tym zakresie. DRIVIA ma oczywiście przygotowany personel i w zakresie usług doradczych, jest w stanie pomóc w przygotowaniu podmiotów nadających czy też odbierających tego typu przesyłki, jak i przewoźników. Zapraszamy wiec do kontaktu.
Maciej Wyrzykowski
Ekspert ds. transportu, wykładowca
Regulacje Prawne
13 min.
Wozisz odzież lub obuwie – będziesz śledzony.
Jedyną rzeczą stałą w transporcie są zmiany. Władza zapewnia nam ciągłą konieczność dostosowywania się do zmieniających się uwarunkowań prawnych w transporcie. Obok objęcia nowych dróg systemem elektronicznego poboru opłat, zmian związanych z Krajowym Systemem e-Faktur, już w marcu trzeba będzie dostosować się do nowych regulacji związanych z monitorowaniem przewozów. Wejdzie bowiem w życie obowiązek zgłaszania organom państwa przewozów odzieży i obuwia a także śledzenia przejazdów z tego typu ładunkami.
Działania Państwowej Inspekcji Pracy, ZUS i KAS, a także kierunek debaty publicznej wokół rynku pracy, zapowiadają nową rzeczywistość dla wielu firm transportowych. Wielu kierowców świadczących dziś usługi w formule B2B może zostać uznanych za pracowników etatowych — szybciej i łatwiej niż dotychczas.
W tym tekście wyjaśniamy, co realnie się zmienia, co się nie zmienia mimo ostatnich decyzji rządu oraz jak firmy transportowe mogą się na to przygotować.
O co właściwie chodzi? Umowa swoje, rzeczywistość swoje
Od dawna powtarzamy, że nie liczy się nazwa umowy, ale sposób, w jaki kierowca faktycznie pracuje. I to właśnie będzie kluczowe dla PIP.
O charakterze współpracy decydują m.in.:
kto ustala czas, miejsce i sposób wykonywania przewozów,
czy kierowca używa własnego taboru,
czy może odmówić przyjęcia zlecenia,
czy sam organizuje pracę,
czy ponosi ryzyko gospodarcze,
czy świadczy usługi także dla innych podmiotów.
W transporcie granica między B2B a etatem jest często bardzo cienka. Kierowca „na działalności” i kierowca „na etacie” wykonują często identyczne zadania, korzystają z tego samego sprzętu i pracują według tych samych grafików. To klasyczny przykład samozatrudnienia zależnego — a to najłatwiej przekwalifikować na stosunek pracy.
Ważna korekta legislacyjna: projekt reformy PIP wraca do resortu
W debacie publicznej pojawiło się wiele informacji o planowanej reformie Państwowej Inspekcji Pracy, która miała przyznać inspektorom bardzo szerokie uprawnienia, w tym możliwość reklasyfikacji umów cywilnoprawnych na umowy o pracę w drodze decyzji administracyjnej.
Projekt ten został wprawdzie zatwierdzony przez Stały Komitet Rady Ministrów, jednak Prezes Rady Ministrów zdecydował o jego wycofaniu z porządku prac Rady Ministrów. Zdaniem Premiera kluczowe pozostaje utrzymanie dotychczasowych zasad, zgodnie z którymi o spełnieniu przesłanek istnienia stosunku pracy rozstrzygają sądy, a nie organ administracji.
W konsekwencji projekt został ponownie skierowany do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w celu przygotowania jego nowej wersji.
Nie oznacza to jednak odwrotu od zaostrzenia podejścia do pozornego B2B. Kierunek zmian pozostaje niezmienny, a presja kontrolna PIP, ZUS i KAS rośnie już dziś — niezależnie od ostatecznego kształtu ustawy. Można spodziewać się rozwiązań pośrednich, które przyspieszą ustalanie stosunku pracy, nawet jeśli formalnie pozostanie ono w gestii sądów.
Kontrole trwają i będą trwać
Niezależnie od losów reformy PIP:
kontrole PIP, ZUS i KAS są coraz bardziej skoordynowane,
instytucje wymieniają dane i budują profile ryzyka,
branża transportowa znajduje się wysoko na liście obszarów „do sprawdzenia”,
analizowana jest praktyka, a nie tylko dokumenty.
Oznacza to, że model B2B funkcjonujący jak etat nadal będzie kwestionowany — tyle że na drodze kontroli i postępowań sądowych, a nie decyzji administracyjnej „od ręki”.
Ile to będzie kosztować? Szacujemy: nawet +3 000 zł miesięcznie na kierowcę
Jeżeli współpraca B2B zostanie uznana za stosunek pracy, koszt jednego kierowcy wzrośnie średnio o ok. 3 tys. zł miesięcznie.
A przecież już dziś branża mierzy się z:
Pakietem Mobilności,
rosnącą płacą minimalną,
wyższą podstawą wymiaru składek,
rosnącymi kosztami paliwa i obsługi floty.
Do tego dochodzi ryzyko utraty części ulg PFRON, jeśli B2B zostanie uznane za etaty.
Czy B2B zniknie? Nie — ale zostanie ograniczone
Uspokajamy: B2B pozostaje legalne.
Natomiast od 2026 r. będzie bezpieczne jedynie tam, gdzie rzeczywiście działa jak usługa, a nie jak etat.
B2B obroni się tam, gdzie:
kierowca jeździ własnym taborem,
pracuje dla kilku firm,
decyduje o czasie i miejscu pracy,
ponosi część kosztów i ryzyk.
Jeśli kierowca na B2B pracuje faktycznie jak etatowiec — ryzyko przekwalifikowania będzie bardzo wysokie.
Czego będzie szukał inspektor? Przede wszystkim praktyki
Umowa to tylko jeden dokument. Inspektorzy będą analizować znacznie więcej:
korespondencję dyspozytor–kierowca,
grafiki i instrukcje,
logi zleceń i systemów telematycznych,
ogłoszenia o pracę,
sposób rozliczania tras,
różnice między etatem a B2B,
kto zapewnia pojazd i paliwo,
czy kierowca może odmówić zlecenia.
To codzienna praktyka przesądzi o wyniku kontroli — nie zapisy w umowie.
Dlaczego dokumenty często nie wystarczą? Bo rozmijają się z rzeczywistością
Najczęściej widzimy takie problemy:
umowa mówi o samodzielności — a kierowca ma sztywne godziny,
umowa mówi o swobodzie zleceń — a kierowca nie może odmówić,
umowa mówi o ryzyku wykonawcy — a kierowca korzysta tylko z firmowego taboru,
umowa mówi o elastyczności — a kierowca ma meldować się o 6:00.
Taki model nie obroni się przed PIP — niezależnie od jakości dokumentów.
Jak się przygotować? Nasze rekomendacje
Wykonaj rzetelny audyt umów – przejrzyj wszystkie relacje B2B i sprawdź, gdzie są punkty ryzyka.
Zbuduj prawdziwe B2B tam, gdzie chcesz je utrzymać
możliwość odmówienia zlecenia,
indywidualne zlecenia,
rozliczenia za korzystanie z firmowego pojazdu,
element realnego ryzyka,
prowadzenie usług także dla innych klientów.
Przygotuj „teczkę kontroli”
umowy, aneksy,
korespondencję potwierdzającą niezależność,
logi zleceń,
dokumenty dot. ryzyka gospodarczego,
faktury od innych klientów (jeśli są).
Zaplanuj budżet na rok 2026 – uwzględnij ryzyko etatyzacji ok. 3 000 zł miesięcznie per kierowca.
Sprawdź ulgi i dopłaty – zwłaszcza PFRON i inne preferencje, które mogą ulec zmianie.
Przeszkol dyspozytorów i brygadzistów – to oni najczęściej, nieświadomie, nadają B2B charakter etatu.
Podsumowanie — w którą stronę zmierza branża?
Zmiany w prawie nie likwidują B2B. Ale mocno ograniczają obszar, w którym można je stosować.
Firmy, które:
zrobią audyt,
uporządkują dokumentację,
rozdzielą procesy B2B i etatu,
przygotują „teczkę kontroli”,
zabezpieczą budżet,
rozpoczną 2026 rok spokojniej i świadomie.
Ci, którzy tego nie zrobią — mogą stanąć przed szybką decyzją PIP, dopłatami i poważnym zagrożeniem konkurencyjności.
Jeśli chcesz sprawdzić, czy Wasz model współpracy z kierowcami jest bezpieczny — możemy w tym pomóc.
Przeprowadzimy audyt umów, procedur i codziennej praktyki operacyjnej. To najlepszy moment, żeby przygotować firmę na zmiany, które nadchodzą naprawdę szybko.
Marek Dorabiała
CEO / Założyciel
Regulacje Prawne
13 min.
B2B w transporcie pod presją. Co naprawdę zmieni (i czego nie zmieni) wstrzymana reforma PIP i jak przygotować firmę
Od lat obserwujemy, jak w polskim transporcie drogowym model B2B i inne umowy cywilnoprawne pozwalały firmom działać szybciej, elastyczniej i taniej. Dzięki nim możliwe było sprawniejsze zarządzanie flotą i częściowe poradzenie sobie z brakami kadrowymi. Dziś jednak widać wyraźnie, że ten model znajduje się pod coraz silniejszą presją regulacyjną i kontrolną.
Zapisz się na nasz newsletter
Thank you. Your request has been sent successfully.
Oops! Something went wrong while submitting the form.
Jesteśmy dostępni 24/7, by zapewnić pełne wsparcie dla Twojego biznesu
Jeśli są Państwo zainteresowani współpracą lub mają jakiekolwiek pytania, prosimy o kontakt poprzez nasz formularz e-mailowy lub inne preferowane środki komunikacji.
Formularz został wysłany poprawnie.
Wkrótce nasz specjalista skontaktuje się z Państwem.
Oops! Something went wrong while submitting the form.